utrzy-prosz-ka-mi

utrzyproszkami (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: utrzyproszek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
utrzyproszekpojedyncza mianownikmęski osobowy
utrzyproszkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
utrzyproszkapojedyncza biernikmęski osobowy
utrzyproszkachmnoga miejscownikmęski osobowy
utrzyproszkamimnoga narzędnikmęski osobowy
utrzyproszkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
utrzyproszkimnoga biernikmęski zwierzęcy
utrzyproszkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
utrzyproszkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
utrzyproszkommnoga celownikmęski osobowy
utrzyproszkowipojedyncza celownikmęski osobowy
utrzyproszkowiemnoga mianownikmęski osobowy
utrzyproszkowiemnoga wołaczmęski osobowy
utrzyproszkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
utrzyproszkówmnoga biernikmęski osobowy
utrzyproszkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
utrzyproszkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz