utro-cza-mi

utroczami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: utrocz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
utroczpojedyncza biernikżeński
utroczpojedyncza mianownikżeński
utroczachmnoga miejscownikżeński
utroczamimnoga narzędnikżeński
utrocząpojedyncza narzędnikżeński
utroczemnoga mianownikżeński
utroczemnoga biernikżeński
utroczemnoga wołaczżeński
utroczommnoga celownikżeński
utroczymnoga dopełniaczżeński
utroczypojedyncza celownikżeński
utroczypojedyncza miejscownikżeński
utroczypojedyncza dopełniaczżeński
utroczypojedyncza wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz