urzędo-wian-ce

urzędowiance (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: urzędowianka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
urzędowiancepojedyncza celownikżeński
urzędowiancepojedyncza miejscownikżeński
urzędowianekmnoga dopełniaczżeński
urzędowiankapojedyncza mianownikżeński
urzędowiankachmnoga miejscownikżeński
urzędowiankamimnoga narzędnikżeński
urzędowiankąpojedyncza narzędnikżeński
urzędowiankępojedyncza biernikżeński
urzędowiankimnoga mianownikżeński
urzędowiankimnoga biernikżeński
urzędowiankimnoga wołaczżeński
urzędowiankipojedyncza dopełniaczżeński
urzędowiankopojedyncza wołaczżeński
urzędowiankommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz