urzędo-wian

urzędowian (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: urzędowianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
urzędowianmnoga dopełniaczmęski osobowy
urzędowianmnoga biernikmęski osobowy
urzędowianachmnoga miejscownikmęski osobowy
urzędowianamimnoga narzędnikmęski osobowy
urzędowianiemnoga mianownikmęski osobowy
urzędowianiemnoga wołaczmęski osobowy
urzędowianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
urzędowianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
urzędowianinapojedyncza biernikmęski osobowy
urzędowianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
urzędowianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
urzędowianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
urzędowianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
urzędowianommnoga celownikmęski osobowy
urzędowianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
urzędowianymnoga biernikmęski zwierzęcy
urzędowianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz