urzęd-nicz-ku

urzędniczku (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: urzędniczek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
urzędniczekpojedyncza mianownikmęski osobowy
urzędniczkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
urzędniczkapojedyncza biernikmęski osobowy
urzędniczkachmnoga miejscownikmęski osobowy
urzędniczkamimnoga narzędnikmęski osobowy
urzędniczkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
urzędniczkimnoga biernikmęski zwierzęcy
urzędniczkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
urzędniczkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
urzędniczkommnoga celownikmęski osobowy
urzędniczkowipojedyncza celownikmęski osobowy
urzędniczkowiemnoga mianownikmęski osobowy
urzędniczkowiemnoga wołaczmęski osobowy
urzędniczkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
urzędniczkówmnoga biernikmęski osobowy
urzędniczkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
urzędniczkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz