urządzi-cie-la-mi

urządzicielami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: urządziciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
urządzicielpojedyncza mianownikmęski osobowy
urządzicielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
urządzicielapojedyncza biernikmęski osobowy
urządzicielachmnoga miejscownikmęski osobowy
urządzicielamimnoga narzędnikmęski osobowy
urządzicielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
urządzicielemnoga biernikmęski zwierzęcy
urządzicielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
urządzicielemnoga mianownikmęski osobowy
urządzicielemnoga wołaczmęski osobowy
urządzicielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
urządzicielimnoga dopełniaczmęski osobowy
urządzicielimnoga biernikmęski osobowy
urządzicielommnoga celownikmęski osobowy
urządzicielowipojedyncza celownikmęski osobowy
urządzicielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
urządzicielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz