urwa-ńce

urwańce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: urwaniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
urwaniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
urwańcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
urwańcapojedyncza biernikmęski osobowy
urwańcachmnoga miejscownikmęski osobowy
urwańcamimnoga narzędnikmęski osobowy
urwańcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
urwańcemnoga biernikmęski zwierzęcy
urwańcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
urwańcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
urwańcommnoga celownikmęski osobowy
urwańcowipojedyncza celownikmęski osobowy
urwańcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
urwańcówmnoga biernikmęski osobowy
urwańcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
urwańcupojedyncza wołaczmęski osobowy
urwańcymnoga mianownikmęski osobowy
urwańcymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz