uro-dli-wo-ść

urodliwość (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: urodliwość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
urodliwościmnoga dopełniaczżeński
urodliwościmnoga mianownikżeński
urodliwościmnoga biernikżeński
urodliwościmnoga wołaczżeński
urodliwościpojedyncza celownikżeński
urodliwościpojedyncza miejscownikżeński
urodliwościpojedyncza dopełniaczżeński
urodliwościpojedyncza wołaczżeński
urodliwościachmnoga miejscownikżeński
urodliwościamimnoga narzędnikżeński
urodliwościąpojedyncza narzędnikżeński
urodliwościommnoga celownikżeński
urodliwośćpojedyncza biernikżeński
urodliwośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz