upro-wa-dzi-ciel

uprowadziciel (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: uprowadziciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
uprowadzicielpojedyncza mianownikmęski osobowy
uprowadzicielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
uprowadzicielapojedyncza biernikmęski osobowy
uprowadzicielachmnoga miejscownikmęski osobowy
uprowadzicielamimnoga narzędnikmęski osobowy
uprowadzicielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
uprowadzicielemnoga biernikmęski zwierzęcy
uprowadzicielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
uprowadzicielemnoga mianownikmęski osobowy
uprowadzicielemnoga wołaczmęski osobowy
uprowadzicielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
uprowadzicielimnoga dopełniaczmęski osobowy
uprowadzicielimnoga biernikmęski osobowy
uprowadzicielommnoga celownikmęski osobowy
uprowadzicielowipojedyncza celownikmęski osobowy
uprowadzicielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
uprowadzicielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz