upo-sa-ży-cie-lem

uposażycielem (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: uposażyciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
uposażycielpojedyncza mianownikmęski osobowy
uposażycielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
uposażycielapojedyncza biernikmęski osobowy
uposażycielachmnoga miejscownikmęski osobowy
uposażycielamimnoga narzędnikmęski osobowy
uposażycielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
uposażycielemnoga biernikmęski zwierzęcy
uposażycielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
uposażycielemnoga mianownikmęski osobowy
uposażycielemnoga wołaczmęski osobowy
uposażycielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
uposażycielimnoga dopełniaczmęski osobowy
uposażycielimnoga biernikmęski osobowy
uposażycielommnoga celownikmęski osobowy
uposażycielowipojedyncza celownikmęski osobowy
uposażycielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
uposażycielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz