unor-mo-wa-no-ść

unormowaność (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: unormowaność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
unormowanościmnoga dopełniaczżeński
unormowanościmnoga mianownikżeński
unormowanościmnoga biernikżeński
unormowanościmnoga wołaczżeński
unormowanościpojedyncza celownikżeński
unormowanościpojedyncza miejscownikżeński
unormowanościpojedyncza dopełniaczżeński
unormowanościpojedyncza wołaczżeński
unormowanościachmnoga miejscownikżeński
unormowanościamimnoga narzędnikżeński
unormowanościąpojedyncza narzędnikżeński
unormowanościommnoga celownikżeński
unormowanośćpojedyncza biernikżeński
unormowanośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz