uni-ka-ci

unikaci (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: unikat

słowoliczbaprzypadekrodzaj
unikacimnoga mianownikmęski osobowy
unikacimnoga wołaczmęski osobowy
unikaciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
unikaciepojedyncza wołaczmęski osobowy
unikatpojedyncza mianownikmęski osobowy
unikatapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
unikatapojedyncza biernikmęski osobowy
unikatachmnoga miejscownikmęski osobowy
unikatamimnoga narzędnikmęski osobowy
unikatempojedyncza narzędnikmęski osobowy
unikatommnoga celownikmęski osobowy
unikatowipojedyncza celownikmęski osobowy
unikatowiemnoga mianownikmęski osobowy
unikatowiemnoga wołaczmęski osobowy
unikatówmnoga dopełniaczmęski osobowy
unikatówmnoga biernikmęski osobowy
unikatymnoga mianownikmęski zwierzęcy
unikatymnoga biernikmęski zwierzęcy
unikatymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz