uni-fi-ka-cyj

unifikacyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: unifikacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
unifikacjapojedyncza mianownikżeński
unifikacjachmnoga miejscownikżeński
unifikacjamimnoga narzędnikżeński
unifikacjąpojedyncza narzędnikżeński
unifikacjemnoga mianownikżeński
unifikacjemnoga biernikżeński
unifikacjemnoga wołaczżeński
unifikacjępojedyncza biernikżeński
unifikacjipojedyncza celownikżeński
unifikacjipojedyncza miejscownikżeński
unifikacjipojedyncza dopełniaczżeński
unifikacjopojedyncza wołaczżeński
unifikacjommnoga celownikżeński
unifikacjimnoga dopełniaczżeński
unifikacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz