unic-ko-ść

unickość (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: unickość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
unickościmnoga dopełniaczżeński
unickościmnoga mianownikżeński
unickościmnoga biernikżeński
unickościmnoga wołaczżeński
unickościpojedyncza celownikżeński
unickościpojedyncza miejscownikżeński
unickościpojedyncza dopełniaczżeński
unickościpojedyncza wołaczżeński
unickościachmnoga miejscownikżeński
unickościamimnoga narzędnikżeński
unickościąpojedyncza narzędnikżeński
unickościommnoga celownikżeński
unickośćpojedyncza biernikżeński
unickośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz