umno-ść

umność (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: umność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
umnościmnoga dopełniaczżeński
umnościmnoga mianownikżeński
umnościmnoga biernikżeński
umnościmnoga wołaczżeński
umnościpojedyncza celownikżeński
umnościpojedyncza miejscownikżeński
umnościpojedyncza dopełniaczżeński
umnościpojedyncza wołaczżeński
umnościachmnoga miejscownikżeński
umnościamimnoga narzędnikżeński
umnościąpojedyncza narzędnikżeński
umnościommnoga celownikżeński
umnośćpojedyncza biernikżeński
umnośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz