udziw-nia-czu

udziwniaczu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: udziwniacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
udziwniaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
udziwniaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
udziwniaczapojedyncza biernikmęski osobowy
udziwniaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
udziwniaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
udziwniaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
udziwniaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
udziwniaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
udziwniaczemnoga mianownikmęski osobowy
udziwniaczemnoga wołaczmęski osobowy
udziwniaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
udziwniaczommnoga celownikmęski osobowy
udziwniaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
udziwniaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
udziwniaczówmnoga biernikmęski osobowy
udziwniaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
udziwniaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
udziwniaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
udziwniaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz