udręko

udręko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: udręka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
udręcepojedyncza celownikżeński
udręcepojedyncza miejscownikżeński
udrękmnoga dopełniaczżeński
udrękapojedyncza mianownikżeński
udrękachmnoga miejscownikżeński
udrękamimnoga narzędnikżeński
udrękąpojedyncza narzędnikżeński
udrękępojedyncza biernikżeński
udrękimnoga mianownikżeński
udrękimnoga biernikżeński
udrękimnoga wołaczżeński
udrękipojedyncza dopełniaczżeński
udrękopojedyncza wołaczżeński
udrękommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz