udra-żnia-czu

udrażniaczu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: udrażniacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
udrażniaczpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
udrażniaczpojedyncza biernikmęski rzeczowy
udrażniaczapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
udrażniaczachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
udrażniaczamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
udrażniaczemnoga mianownikmęski rzeczowy
udrażniaczemnoga biernikmęski rzeczowy
udrażniaczemnoga wołaczmęski rzeczowy
udrażniaczempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
udrażniaczommnoga celownikmęski rzeczowy
udrażniaczowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
udrażniaczupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
udrażniaczupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
udrażniaczymnoga dopełniaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz