udol-no-ści

udolności (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: udolność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
udolnościmnoga dopełniaczżeński
udolnościmnoga mianownikżeński
udolnościmnoga biernikżeński
udolnościmnoga wołaczżeński
udolnościpojedyncza celownikżeński
udolnościpojedyncza miejscownikżeński
udolnościpojedyncza dopełniaczżeński
udolnościpojedyncza wołaczżeński
udolnościachmnoga miejscownikżeński
udolnościamimnoga narzędnikżeński
udolnościąpojedyncza narzędnikżeński
udolnościommnoga celownikżeński
udolnośćpojedyncza biernikżeński
udolnośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz