uczto-wo-ść

ucztowość (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: ucztowość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ucztowościmnoga dopełniaczżeński
ucztowościmnoga mianownikżeński
ucztowościmnoga biernikżeński
ucztowościmnoga wołaczżeński
ucztowościpojedyncza celownikżeński
ucztowościpojedyncza miejscownikżeński
ucztowościpojedyncza dopełniaczżeński
ucztowościpojedyncza wołaczżeński
ucztowościachmnoga miejscownikżeński
ucztowościamimnoga narzędnikżeński
ucztowościąpojedyncza narzędnikżeński
ucztowościommnoga celownikżeński
ucztowośćpojedyncza biernikżeński
ucztowośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz