uczniac-twu

uczniactwu (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: uczniactwo

słowoliczbaprzypadekrodzaj
uczniactwmnoga dopełniacznijaki
uczniactwamnoga mianowniknijaki
uczniactwamnoga bierniknijaki
uczniactwamnoga wołacznijaki
uczniactwapojedyncza dopełniacznijaki
uczniactwachmnoga miejscowniknijaki
uczniactwamimnoga narzędniknijaki
uczniactwempojedyncza narzędniknijaki
uczniactwiepojedyncza miejscowniknijaki
uczniactwopojedyncza mianowniknijaki
uczniactwopojedyncza bierniknijaki
uczniactwopojedyncza wołacznijaki
uczniactwommnoga celowniknijaki
uczniactwupojedyncza celowniknijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz