uczeb-no-ść

uczebność (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: uczebność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
uczebnościmnoga dopełniaczżeński
uczebnościmnoga mianownikżeński
uczebnościmnoga biernikżeński
uczebnościmnoga wołaczżeński
uczebnościpojedyncza celownikżeński
uczebnościpojedyncza miejscownikżeński
uczebnościpojedyncza dopełniaczżeński
uczebnościpojedyncza wołaczżeński
uczebnościachmnoga miejscownikżeński
uczebnościamimnoga narzędnikżeński
uczebnościąpojedyncza narzędnikżeński
uczebnościommnoga celownikżeński
uczebnośćpojedyncza biernikżeński
uczebnośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz