ubóstwi-ciel

ubóstwiciel (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: ubóstwiciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ubóstwicielpojedyncza mianownikmęski osobowy
ubóstwicielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
ubóstwicielapojedyncza biernikmęski osobowy
ubóstwicielachmnoga miejscownikmęski osobowy
ubóstwicielamimnoga narzędnikmęski osobowy
ubóstwicielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
ubóstwicielemnoga biernikmęski zwierzęcy
ubóstwicielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
ubóstwicielemnoga mianownikmęski osobowy
ubóstwicielemnoga wołaczmęski osobowy
ubóstwicielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
ubóstwicielimnoga dopełniaczmęski osobowy
ubóstwicielimnoga biernikmęski osobowy
ubóstwicielommnoga celownikmęski osobowy
ubóstwicielowipojedyncza celownikmęski osobowy
ubóstwicielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
ubóstwicielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz