uży-cie-li

użycieli (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: użyciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
użycielpojedyncza mianownikmęski osobowy
użycielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
użycielapojedyncza biernikmęski osobowy
użycielachmnoga miejscownikmęski osobowy
użycielamimnoga narzędnikmęski osobowy
użycielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
użycielemnoga biernikmęski zwierzęcy
użycielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
użycielemnoga mianownikmęski osobowy
użycielemnoga wołaczmęski osobowy
użycielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
użycielimnoga dopełniaczmęski osobowy
użycielimnoga biernikmęski osobowy
użycielommnoga celownikmęski osobowy
użycielowipojedyncza celownikmęski osobowy
użycielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
użycielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz