tępi-cie-la-mi

tępicielami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: tępiciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tępicielpojedyncza mianownikmęski osobowy
tępicielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
tępicielapojedyncza biernikmęski osobowy
tępicielachmnoga miejscownikmęski osobowy
tępicielamimnoga narzędnikmęski osobowy
tępicielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
tępicielemnoga biernikmęski zwierzęcy
tępicielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
tępicielemnoga mianownikmęski osobowy
tępicielemnoga wołaczmęski osobowy
tępicielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
tępicielimnoga dopełniaczmęski osobowy
tępicielimnoga biernikmęski osobowy
tępicielommnoga celownikmęski osobowy
tępicielowipojedyncza celownikmęski osobowy
tępicielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
tępicielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz