ty-tu-la-tu-ra-mi

tytulaturami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: tytulatura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tytulaturmnoga dopełniaczżeński
tytulaturapojedyncza mianownikżeński
tytulaturachmnoga miejscownikżeński
tytulaturamimnoga narzędnikżeński
tytulaturąpojedyncza narzędnikżeński
tytulaturępojedyncza biernikżeński
tytulaturopojedyncza wołaczżeński
tytulaturommnoga celownikżeński
tytulaturymnoga mianownikżeński
tytulaturymnoga biernikżeński
tytulaturymnoga wołaczżeński
tytulaturypojedyncza dopełniaczżeński
tytulaturzepojedyncza celownikżeński
tytulaturzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz