ty-kle-wi-czu

Tyklewiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Tyklewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Tyklewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Tyklewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Tyklewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Tyklewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Tyklewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Tyklewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Tyklewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Tyklewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Tyklewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Tyklewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Tyklewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Tyklewiczommnoga celownikmęski osobowy
Tyklewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Tyklewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Tyklewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Tyklewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Tyklewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Tyklewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Tyklewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz