tu-ło-wiec-ki

Tułowiecki (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Tułowiecki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Tułowieccymnoga mianownikmęski osobowy
Tułowieccymnoga wołaczmęski osobowy
Tułowieckipojedyncza mianownikmęski osobowy
Tułowieckipojedyncza wołaczmęski osobowy
Tułowieckichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Tułowieckichmnoga biernikmęski osobowy
Tułowieckichmnoga miejscownikmęski osobowy
Tułowieckiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Tułowieckiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Tułowieckiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Tułowieckiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Tułowieckiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Tułowieckiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Tułowieckimmnoga celownikmęski osobowy
Tułowieckimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Tułowieckimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Tułowieckimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz