tu-łac-ko-ść

tułackość (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: tułackość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tułackościmnoga dopełniaczżeński
tułackościmnoga mianownikżeński
tułackościmnoga biernikżeński
tułackościmnoga wołaczżeński
tułackościpojedyncza celownikżeński
tułackościpojedyncza miejscownikżeński
tułackościpojedyncza dopełniaczżeński
tułackościpojedyncza wołaczżeński
tułackościachmnoga miejscownikżeński
tułackościamimnoga narzędnikżeński
tułackościąpojedyncza narzędnikżeński
tułackościommnoga celownikżeński
tułackośćpojedyncza biernikżeński
tułackośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz