tu-tecz-no-ść

tuteczność (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: tuteczność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tutecznościmnoga dopełniaczżeński
tutecznościmnoga mianownikżeński
tutecznościmnoga biernikżeński
tutecznościmnoga wołaczżeński
tutecznościpojedyncza celownikżeński
tutecznościpojedyncza miejscownikżeński
tutecznościpojedyncza dopełniaczżeński
tutecznościpojedyncza wołaczżeński
tutecznościachmnoga miejscownikżeński
tutecznościamimnoga narzędnikżeński
tutecznościąpojedyncza narzędnikżeński
tutecznościommnoga celownikżeński
tutecznośćpojedyncza biernikżeński
tutecznośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz