tu-ro-ńka

turońka (nazwa pospolita) rzeczownik gwar.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: turoniek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
turoniekpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
turońkapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
turońkapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
turońkachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
turońkamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
turońkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
turońkimnoga biernikmęski zwierzęcy
turońkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
turońkiempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
turońkommnoga celownikmęski zwierzęcy
turońkowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
turońkówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
turońkupojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
turońkupojedyncza wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz