tu-ron-ko-wie

Turonkowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Turonek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Turonekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Turonkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Turonkapojedyncza biernikmęski osobowy
Turonkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Turonkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Turonkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Turonkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Turonkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Turonkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Turonkommnoga celownikmęski osobowy
Turonkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Turonkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Turonkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Turonkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Turonkówmnoga biernikmęski osobowy
Turonkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Turonkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz