tur-le-wi-czu

Turlewiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Turlewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Turlewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Turlewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Turlewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Turlewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Turlewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Turlewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Turlewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Turlewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Turlewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Turlewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Turlewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Turlewiczommnoga celownikmęski osobowy
Turlewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Turlewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Turlewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Turlewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Turlewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Turlewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Turlewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz