tur-kę

Turkę (nazwa geograficzna) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Turka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Turcepojedyncza celownikżeński
Turcepojedyncza miejscownikżeński
Turkmnoga dopełniaczżeński
Turkapojedyncza mianownikżeński
Turkachmnoga miejscownikżeński
Turkamimnoga narzędnikżeński
Turkąpojedyncza narzędnikżeński
Turkępojedyncza biernikżeński
Turkimnoga mianownikżeński
Turkimnoga biernikżeński
Turkimnoga wołaczżeński
Turkipojedyncza dopełniaczżeński
Turkopojedyncza wołaczżeński
Turkommnoga celownikżeński

Turkę (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Turko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Turcepojedyncza celownikmęski osobowy
Turcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Turkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Turkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Turkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Turkępojedyncza biernikmęski osobowy
Turkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Turkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Turkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Turkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Turkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Turkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Turkommnoga celownikmęski osobowy
Turkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Turkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Turkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Turkówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz