tur-ko-wie

Turkowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Turek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Turekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Turkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Turkapojedyncza biernikmęski osobowy
Turkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Turkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Turkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Turkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Turkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Turkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Turkommnoga celownikmęski osobowy
Turkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Turkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Turkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Turkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Turkówmnoga biernikmęski osobowy
Turkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Turkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Turkowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Turko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Turcepojedyncza celownikmęski osobowy
Turcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Turkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Turkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Turkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Turkępojedyncza biernikmęski osobowy
Turkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Turkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Turkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Turkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Turkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Turkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Turkommnoga celownikmęski osobowy
Turkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Turkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Turkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Turkówmnoga biernikmęski osobowy

Turkowie (nazwa geograficzna) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: miejscownik
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: Turkowo

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Turkowmnoga dopełniacznijaki
Turkowamnoga mianowniknijaki
Turkowamnoga bierniknijaki
Turkowamnoga wołacznijaki
Turkowapojedyncza dopełniacznijaki
Turkowachmnoga miejscowniknijaki
Turkowamimnoga narzędniknijaki
Turkowempojedyncza narzędniknijaki
Turkowiepojedyncza miejscowniknijaki
Turkowopojedyncza mianowniknijaki
Turkowopojedyncza bierniknijaki
Turkowopojedyncza wołacznijaki
Turkowommnoga celowniknijaki
Turkowówmnoga dopełniacznijaki
Turkowupojedyncza celowniknijaki
Turkówmnoga dopełniacznijaki

Turkowie (nazwa geograficzna) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: Turków

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Turkowapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
Turkowachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
Turkowamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
Turkowempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
Turkowiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
Turkowiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
Turkowommnoga celownikmęski rzeczowy
Turkowowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
Turkowówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
Turkowymnoga mianownikmęski rzeczowy
Turkowymnoga biernikmęski rzeczowy
Turkowymnoga wołaczmęski rzeczowy
Turkówpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
Turkówpojedyncza biernikmęski rzeczowy
Turkowupojedyncza celownikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz