tur-czy-nek

Turczynek (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Turczynek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Turczynekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Turczynkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Turczynkapojedyncza biernikmęski osobowy
Turczynkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Turczynkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Turczynkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Turczynkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Turczynkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Turczynkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Turczynkommnoga celownikmęski osobowy
Turczynkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Turczynkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Turczynkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Turczynkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Turczynkówmnoga biernikmęski osobowy
Turczynkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Turczynkupojedyncza wołaczmęski osobowy

turczynek (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: turczynek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
turczynekpojedyncza mianownikmęski osobowy
turczynkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
turczynkapojedyncza biernikmęski osobowy
turczynkachmnoga miejscownikmęski osobowy
turczynkamimnoga narzędnikmęski osobowy
turczynkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
turczynkimnoga biernikmęski zwierzęcy
turczynkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
turczynkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
turczynkommnoga celownikmęski osobowy
turczynkowipojedyncza celownikmęski osobowy
turczynkowiemnoga mianownikmęski osobowy
turczynkowiemnoga wołaczmęski osobowy
turczynkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
turczynkówmnoga biernikmęski osobowy
turczynkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
turczynkupojedyncza wołaczmęski osobowy

turczynek (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: turczynek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
turczynekpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
turczynkapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
turczynkapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
turczynkachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
turczynkamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
turczynkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
turczynkimnoga biernikmęski zwierzęcy
turczynkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
turczynkiempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
turczynkommnoga celownikmęski zwierzęcy
turczynkowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
turczynkówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
turczynkupojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
turczynkupojedyncza wołaczmęski zwierzęcy

Turczynek (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Turczynka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Turczyncepojedyncza celownikżeński
Turczyncepojedyncza miejscownikżeński
Turczynekmnoga dopełniaczżeński
Turczynkapojedyncza mianownikżeński
Turczynkachmnoga miejscownikżeński
Turczynkamimnoga narzędnikżeński
Turczynkąpojedyncza narzędnikżeński
Turczynkępojedyncza biernikżeński
Turczynkimnoga mianownikżeński
Turczynkimnoga biernikżeński
Turczynkimnoga wołaczżeński
Turczynkipojedyncza dopełniaczżeński
Turczynkopojedyncza wołaczżeński
Turczynkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz