tur-czyk

Turczyk (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Turczyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Turczykpojedyncza mnoga mianownikżeński
Turczykpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Turczykpojedyncza mnoga celownikżeński
Turczykpojedyncza mnoga biernikżeński
Turczykpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Turczykpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Turczykpojedyncza mnoga wołaczżeński

Turczyk (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Turczyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Turczykpojedyncza mianownikmęski osobowy
Turczykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Turczykapojedyncza biernikmęski osobowy
Turczykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Turczykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Turczykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Turczykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Turczykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Turczykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Turczykommnoga celownikmęski osobowy
Turczykowipojedyncza celownikmęski osobowy
Turczykowiemnoga mianownikmęski osobowy
Turczykowiemnoga wołaczmęski osobowy
Turczykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Turczykówmnoga biernikmęski osobowy
Turczykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Turczykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz