tur-czo-ść

turczość (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: turczość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
turczościmnoga dopełniaczżeński
turczościmnoga mianownikżeński
turczościmnoga biernikżeński
turczościmnoga wołaczżeński
turczościpojedyncza celownikżeński
turczościpojedyncza miejscownikżeński
turczościpojedyncza dopełniaczżeński
turczościpojedyncza wołaczżeński
turczościachmnoga miejscownikżeński
turczościamimnoga narzędnikżeński
turczościąpojedyncza narzędnikżeński
turczościommnoga celownikżeński
turczośćpojedyncza biernikżeński
turczośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz