tur-cza-nik

Turczanik (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Turczanik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Turczanikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Turczanikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Turczanikapojedyncza biernikmęski osobowy
Turczanikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Turczanikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Turczanikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Turczanikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Turczanikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Turczanikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Turczanikommnoga celownikmęski osobowy
Turczanikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Turczanikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Turczanikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Turczanikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Turczanikówmnoga biernikmęski osobowy
Turczanikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Turczanikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Turczanik (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Turczanik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Turczanikpojedyncza mnoga mianownikżeński
Turczanikpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Turczanikpojedyncza mnoga celownikżeński
Turczanikpojedyncza mnoga biernikżeński
Turczanikpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Turczanikpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Turczanikpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz