tur-czak

Turczak (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Turczak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Turczakpojedyncza mianownikmęski osobowy
Turczakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Turczakapojedyncza biernikmęski osobowy
Turczakachmnoga miejscownikmęski osobowy
Turczakamimnoga narzędnikmęski osobowy
Turczakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Turczakimnoga biernikmęski zwierzęcy
Turczakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Turczakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Turczakommnoga celownikmęski osobowy
Turczakowipojedyncza celownikmęski osobowy
Turczakowiemnoga mianownikmęski osobowy
Turczakowiemnoga wołaczmęski osobowy
Turczakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Turczakówmnoga biernikmęski osobowy
Turczakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Turczakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Turczak (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Turczak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Turczakpojedyncza mnoga mianownikżeński
Turczakpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Turczakpojedyncza mnoga celownikżeński
Turczakpojedyncza mnoga biernikżeński
Turczakpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Turczakpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Turczakpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz