tur-chan

Turchan (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Turchan

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Turchanpojedyncza mianownikmęski osobowy
Turchanapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Turchanapojedyncza biernikmęski osobowy
Turchanachmnoga miejscownikmęski osobowy
Turchanamimnoga narzędnikmęski osobowy
Turchanempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Turchaniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Turchaniepojedyncza wołaczmęski osobowy
Turchanommnoga celownikmęski osobowy
Turchanowipojedyncza celownikmęski osobowy
Turchanowiemnoga mianownikmęski osobowy
Turchanowiemnoga wołaczmęski osobowy
Turchanówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Turchanówmnoga biernikmęski osobowy
Turchanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Turchanymnoga biernikmęski zwierzęcy
Turchanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Turchan (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Turchan

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Turchanpojedyncza mnoga mianownikżeński
Turchanpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Turchanpojedyncza mnoga celownikżeński
Turchanpojedyncza mnoga biernikżeński
Turchanpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Turchanpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Turchanpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz