tu-rant

Turant (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Turant

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Turanciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Turanciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Turantpojedyncza mianownikmęski osobowy
Turantapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Turantapojedyncza biernikmęski osobowy
Turantachmnoga miejscownikmęski osobowy
Turantamimnoga narzędnikmęski osobowy
Turantempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Turantommnoga celownikmęski osobowy
Turantowipojedyncza celownikmęski osobowy
Turantowiemnoga mianownikmęski osobowy
Turantowiemnoga wołaczmęski osobowy
Turantówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Turantówmnoga biernikmęski osobowy
Turantymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Turantymnoga biernikmęski zwierzęcy
Turantymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Turant (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Turant

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Turantpojedyncza mnoga mianownikżeński
Turantpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Turantpojedyncza mnoga celownikżeński
Turantpojedyncza mnoga biernikżeński
Turantpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Turantpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Turantpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz