tu-ra-czyk

Turaczyk (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Turaczyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Turaczykpojedyncza mianownikmęski osobowy
Turaczykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Turaczykapojedyncza biernikmęski osobowy
Turaczykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Turaczykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Turaczykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Turaczykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Turaczykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Turaczykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Turaczykommnoga celownikmęski osobowy
Turaczykowipojedyncza celownikmęski osobowy
Turaczykowiemnoga mianownikmęski osobowy
Turaczykowiemnoga wołaczmęski osobowy
Turaczykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Turaczykówmnoga biernikmęski osobowy
Turaczykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Turaczykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Turaczyk (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Turaczyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Turaczykpojedyncza mnoga mianownikżeński
Turaczykpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Turaczykpojedyncza mnoga celownikżeński
Turaczykpojedyncza mnoga biernikżeński
Turaczykpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Turaczykpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Turaczykpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz