tu-oro-wie

Tuorowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Tuora

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Tuorapojedyncza mianownikmęski osobowy
Tuorachmnoga miejscownikmęski osobowy
Tuoramimnoga narzędnikmęski osobowy
Tuorąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Tuorępojedyncza biernikmęski osobowy
Tuoropojedyncza wołaczmęski osobowy
Tuorommnoga celownikmęski osobowy
Tuorowiemnoga mianownikmęski osobowy
Tuorowiemnoga wołaczmęski osobowy
Tuorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Tuorówmnoga biernikmęski osobowy
Tuorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Tuorymnoga biernikmęski zwierzęcy
Tuorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Tuorypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Tuorzepojedyncza celownikmęski osobowy
Tuorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz