tun-ko-wie

Tunkowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Tunk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Tunkpojedyncza mianownikmęski osobowy
Tunkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Tunkapojedyncza biernikmęski osobowy
Tunkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Tunkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Tunkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Tunkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Tunkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Tunkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Tunkommnoga celownikmęski osobowy
Tunkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Tunkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Tunkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Tunkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Tunkówmnoga biernikmęski osobowy
Tunkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Tunkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz