tu-mie-le-wi-czu

Tumielewiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Tumielewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Tumielewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Tumielewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Tumielewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Tumielewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Tumielewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Tumielewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Tumielewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Tumielewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Tumielewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Tumielewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Tumielewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Tumielewiczommnoga celownikmęski osobowy
Tumielewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Tumielewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Tumielewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Tumielewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Tumielewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Tumielewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Tumielewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz