tu-mi-da-je-wi-czu

Tumidajewiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Tumidajewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Tumidajewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Tumidajewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Tumidajewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Tumidajewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Tumidajewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Tumidajewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Tumidajewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Tumidajewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Tumidajewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Tumidajewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Tumidajewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Tumidajewiczommnoga celownikmęski osobowy
Tumidajewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Tumidajewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Tumidajewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Tumidajewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Tumidajewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Tumidajewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Tumidajewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz