tu-czępian

tuczępian (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: tuczępianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tuczępianmnoga dopełniaczmęski osobowy
tuczępianmnoga biernikmęski osobowy
tuczępianachmnoga miejscownikmęski osobowy
tuczępianamimnoga narzędnikmęski osobowy
tuczępianiemnoga mianownikmęski osobowy
tuczępianiemnoga wołaczmęski osobowy
tuczępianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
tuczępianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
tuczępianinapojedyncza biernikmęski osobowy
tuczępianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
tuczępianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
tuczępianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
tuczępianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
tuczępianommnoga celownikmęski osobowy
tuczępianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
tuczępianymnoga biernikmęski zwierzęcy
tuczępianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz