tu-byl-ce

tubylce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: tubylec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tubylcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
tubylcapojedyncza biernikmęski osobowy
tubylcachmnoga miejscownikmęski osobowy
tubylcamimnoga narzędnikmęski osobowy
tubylcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
tubylcemnoga biernikmęski zwierzęcy
tubylcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
tubylcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
tubylcommnoga celownikmęski osobowy
tubylcowipojedyncza celownikmęski osobowy
tubylcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
tubylcówmnoga biernikmęski osobowy
tubylcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
tubylcupojedyncza wołaczmęski osobowy
tubylcymnoga mianownikmęski osobowy
tubylcymnoga wołaczmęski osobowy
tubylczepojedyncza wołaczmęski osobowy
tubylecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz