trój-kom-bi-na-cjo

trójkombinacjo (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: trójkombinacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
trójkombinacjapojedyncza mianownikżeński
trójkombinacjachmnoga miejscownikżeński
trójkombinacjamimnoga narzędnikżeński
trójkombinacjąpojedyncza narzędnikżeński
trójkombinacjemnoga mianownikżeński
trójkombinacjemnoga biernikżeński
trójkombinacjemnoga wołaczżeński
trójkombinacjępojedyncza biernikżeński
trójkombinacjipojedyncza celownikżeński
trójkombinacjipojedyncza miejscownikżeński
trójkombinacjipojedyncza dopełniaczżeński
trójkombinacjopojedyncza wołaczżeński
trójkombinacjommnoga celownikżeński
trójkombinacjimnoga dopełniaczżeński
trójkombinacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz